Bir kadın görüyorum aynada
ve bir dağ, dik yamaçlı, doruğu karlı.
Hangisiyim ben, bilemiyorum.

Bir kadın görüyorum sırlı cam yüzeyde
ve bir servi ağacı,
kuşlar yuva yapmış dalların yükseğine.
Rüzgâr uğultuyla isyan şarkılarını fısıldıyor
yaprakların yüreğine
Servi miyim, rüzgâr mı, bilemiyorum.

Aynada bir kadın görüyorum,
o dağa giden çakıllı taşlı yolun kenarında,
bozkırda, kırağının oyaladığı ince yapraklı otlar…

“Ayna ayna, söyle bana,”
“hangisiyim ben” diye soruyorum,
“Karlı dağ değilsin” diye yanıtlıyor ayna,
“servi de, rüzgâr da.
Bir yolcusun sen
kendi varoluşunun ve özgürlüğünün
sarp kayalıklı yollarında.”

Cemile Çakır

20 Şubat 2025