Babil’den kalma mumlar ışıtmaz.
Meydanda Lilith sandığın kadınlar.
Hangi zamanın türküsü bu?
Gaflet basar her yanımızı…
Uyku sersemiyiz toptan;
Elektriğin keşfini unutup
Kandillerle dolaşıyoruz.
İçimize hapsedip insanlığımızı,
Huşu ile içimize taşınıyoruz!
Dışarda ne olursa olsun,
İçimizde, güvende duygularımız!
Ellerimizle, taşlarını bir bir ördüğümüz,
Dünyanın en sonuncu harikası;
“Bencilliğin Kaleleri”nde yaşıyoruz.
Açalım kapıları, geçelim kaleleri,
Salalım içimizde saklanan umudu,
Bırakalım, insana kessin içimiz dışımız.
Birleşsin insanca bir gelecek için;
Hepimizden geriye kalan, insan yanımız!
Meleksima Alp
28 Ekim 2024

Harikasın kutlarım…
Bravo benim sevgili öğretmenim, değerli şairim. Şiir dilindeki estetik ve anlam yükseliyor. İçtenlikle kutluyorum. Unutma ki daha yükseği ister şiir. Duvarı örerken arada eski taşları kullanmayız.
Sevgiyle…