Rüzgarın ıslığı dolduruyor gecenin karanlığını.
Gazzeli çocukların sesi karışmış, daha bir acımış hava…
Bir tas çorba alabilme Gazze’de yaşam; kıran kırana…
Suçları “Filistinli” olan çocuklar aç; bir deri, bir kemik baştan ayağa
Ekmek kavgasına erken başlarlar, tüm dünyaca izlenen arenada.
Alüminyum, plastik kaplar uzanır kazana.
Eller, kollar, bağıran başlar, üst üste insanlar…
Ateş açılır bazen, hangi vicdana sığarsa!…
Gözlerinden yansır bilinen hikaye.
Acı; mirastır yaşadıkları coğrafyada.
Yaşamı savaş sanır Filistinli çocuklar, bilmezler başka ülkelerde ne var.
O yüzden ateş fışkırır gözlerinden, yıldızlara bakamazlar!…
Meleksima Alp