SERSERİ RÜZGÂR İLE İPSİZ UÇURTMA

Zaman evvel,

Kalbur samandı…

                        Yedi kilitli kırık odasında

                        Mavi kanatlı ipsiz uçurtma

                        Kuyruğuna takip çocukluğunu,

                        Bıraktı kendini serseri rüzgâra.

                        Kimi zaman usulca –

                        (Süzülen bir yaprak gibi)

                        Bazen savrularak fırtınada –

                        (Deli yelkenli misali)

                        Ten tene –

                        (Direnerek birbirlerine)

                        Uçtular parlak yıldızlara,

                        Gün geldi, rüzgâr yoruldu,

                        An oldu, kendine dolandı uçurtma.

                        Biri her daim serseri maşuk,

                        Diğeri gözü kara, ipsiz âşık.

                        Bulutların arasında –

                        Hep yan yana.