Bir başkaldırıydı ölüm—
eskimiş rayların üstünde duran.
Ne kadar incelmiş artık her şey,
ne kadar da karmakarışık…
Bir gün anlarsan eğer
bir güvercinin son imgesini,
zamansızların ülkesinde
işleyen gıcır saatleri,
demirin o soğuk dilini
ve gecikmiş bir baharı beklemeyi…
İşte o zaman—
bir iz bırak yerime.
Dingin bir akşamda
bir tohum göm toprağa,
kimin için büyüdüğünü bilmeden.
Aynalardan önce
ellerine bak.
Deniz Düşünen