Saman kâğıdı yanık kokar
Hayale cemre düşmez hiç
Güneş gülü çığırdıkça
Hakiki duyarım gerçeği
Ki anlaması zor,
Zor yapılı fikirler
Yağmur geçer dümenlere
İç ateşim tütünce
Pek bakımsız harabeler,
Çıkmaz sokak kedileri
Al benekli konuşur
Dinler ardı hüzünle
Dün, karardı yüzün de,
Yar bin taraflı unutmak
Kağıda güvenir insan
Oysa unuturmuş yazınca
Verilen sözler geri olurmuş
İpek mendil uçunca
Bazı insan az yaşarmış
Anladım az bilince
En siyahı gece derdim güneş yitip batınca
En kızılı tan sanırdım ufka doğru bakınca
Gün geldi bir köşede seni görüp şaşınca
Ne tan kaldı, ne gece, ne de akıl başımda
Mehmet Yasin Kaysıcı