Yüklendim sırtıma kaygısını
Dedim: Kim bu Atlas?
Dünyadaki yerimi ararken
Dünyada kendime bir yer ararken
Basitçe hazırlanmış.
Hep yürüdüm
Yürümek Atlas
İnce ince yazılmış bir hikâye
De ki sen de dünya bizim neremizde?
Dünya kırık bir cam
Toprağımıza gömülmüş
Batar ayaklarımıza da
Kopamayız topraktan
Çünkü bulutlardan başka gölgesi yoktur karanlığın
Karanlık vurdukça
Çekiliriz toprağa, dağlara
Altı üstü özgürlüktür
Bizler de çiçeği
Sırtında
Ezilen bir yaşantıdır, duyar duymaz
Anlarsın
Sahi
Bunca gürültüyü
Nasıl kaldırıyorsun?