Hatmi çiçekli, aşılanıp
duran Güneş’i, bırakı
verseydi ah, bir serçe,
hü yarenler her sabah
göğsüm üstüne
Işık, lekeleri şuncağız
silerdi, gölge, izini birfiil
sırsız, sır aynalardan
illâ ki
O, ateş mi? Sol
mememin altında
cevaHir oysa
gülünün, gelecek
günler(i) emzirdiği
şiir
Kem talih! Gücümü
tüketir de, yıkarsa
torpağa! Beni
olanca eyiliğinle
an! dostlar, ne olur
Unutma(n)!..
Âba Müslim Çelik