Kanadı kırık gülüşlerle
boşlukta asılı kaldı söyleyemediklerimiz
içimiz kapanmayan yaralarla dolu
yürek mahkumuyuz çırpındık sessizlikte

Sokağında kaybolurken
acılarım resmi geçit yaptı düşlerimde
dağların kokusu karıştı saçlarıma

Bir şey söylemeye mi geldin?
Susmaya mı geldin?
her acıya sahip çıktım
Senin çıkmadığın kadar
seninle susmayı da severim
Ama ne çok sustuk
Üstüm başım ateş
yangın çıkar yüreğim delinse

Orta yerindeyiz yaşamın
Susma artık
Sen susarken ben
kirlendim yalanlardan

Ey hayat göster bize güzel yüzünü!

İkbal Kaynar
20 Ekim 2020