İNSAN LEKESİ

Düşer üstüne dünyanın

düşer karasıyla, kızılıyla

hayatın duvarlarına

insan lekesi,

silinmez, büyür,

karanlığıyla.

Kapatır aydınlığın yüzünü

kapatır çirkinliğiyle

ürküten sesi,

bencilliğine sığamayan

öfkesiyle.

Yok eder

yaşamın doğasını

doğasını canlılığın

buluşmasın diye

kum zambakları

begonvilin renkleriyle.

Kul eder,

köle eder kötülüğe,

tüketerek

toprağın kokusunu,

kar tanelerinin şarkısını.