Topraksın sen ve ölüm
Mevsimin karanlıktır senin
ve sessizlik.
Hiçbir canlı yoktur ki
senden daha uzak olsun şafaktan.

Ne zaman uyanır görünsen
acısın yalnızca.
Gözlerinde ve kanında var olan
ama hissetmediğin.
Yaşarsın
bir taş nasıl yaşarsa öyle,
sert toprak gibi.
Ve düşler giydirilir sana
umursamadığın
hıçkırıklı kıpırtılar.
Bir gölün suyu gibi
titreyerek sarmalar seni acı.
Sudaki halkalardır onlar.
Bırakırsın yitip gitmeye.
Sen topraksın ve ölüm.

Cesare PAVESE, 03.12.1945

İtalyanca aslından çeviren: Tuba TANRIVERDİ, 12.01.2026

“Ölüm Gelecek ve Gözlerinizi Alacak – Verrà la morte e avrà i tuoi occhi” serisindeki “Dünya ve Ölüm – La terra e la morte” bölümünden,
Einaudi, Torino, 1951

Çeviriye dair: Bu çeviride, Pavese’nin şiirindeki sade ama yoğun yapıyı korumaya, “La terra e la morte”deki sertlik ve sessizlik hâlinin, Türkçenin ritmi ve imgeleriyle de hissedilmesini sağlamaya çalıştım. Sözcük seçimlerinde anlamdan çok, şiirin bıraktığı sezgisel etkiyi izledim.


Sei la terra e la morte

Sei la terra e la morte.
La tua stagione è il buio
e il silenzio. Non vive
cosa che piú di te
sia remota dall’alba.

Quando sembri destarti
sei soltanto dolore,
l’hai negli occhi e nel sangue
ma tu non senti. Vivi
come vive una pietra,
come la terra dura.
E ti vestono sogni
movimenti singulti
che tu ignori. Il dolore
come l’acqua di un lago
trepida e ti circonda.
Sono cerchi sull’acqua.
Tu li lasci svanire.
Sei la terra e la morte.

Cesare PAVESE, 03.12.1945

da “La terra e la morte”, in “Verrà la morte e avrà i tuoi occhi”,
Einaudi, Torino, 1951