Paslı ve isyankar bir solukla
Çekiyorum ciğerlerime istanbul’u…

Çocuksu gözlerimin merakı
Sızıyor caddelerine
Ve ruhum
Bal kabağına dönüşüyor
Gösterinin orta yerinde…

Elimde kırılmış camdan bir pabuç
Yığılıp kalıyorum…
Üzerimden geçiyor İstanbul.
İsli kaldırımlar döşeli yazgıma
İltica ediyorum masallardan.
Ve anlıyorum
Bu şehrin Prensleri
Paslı tahtlarında cam kırıklarıyla beslenir.