Anadolu’yum, yaşar benimle,
Çağlar boyu medeniyetler!
Saplanmış bağrıma,
Ortaçağdan kalma paslı bir hançer,
Dokunan yaramı deşer!
Milyonlarca  çocuğa yetmezken sütüm,
Bir avuç parazit kanımı emer!
Bir yanım ele, bir yanım sele verilir, Sorgusuz, sualsiz!
Kundaklarda uyutulurum gecesiz!
En değerli organlarım alınırken bir bir;
Kollarıma vurulur, ağır bir zincir!
Çağlar ötesinden haykıran sesim;
Boğulur!
Lâl olur dilim, kilitlenir.
Nice hükümranlar gelir geçer,
Figüranlar değişir.
İnsandan vurulan yaşam,
Uyamaz zamana, değerini yitirir.
Üzerimde tepinen fırsatçılar, düzenbazlar, hainler;
Yenik düştüğüm açlığıma,
Göz açtırmadan nutuklar çeker.
Geçer, geçecek de tüm kötülükler;
Yerlerde sürünen bedenim, başım, gözüm, elim, ayağım, bir birleşseler!
     
Meleksima Alp