yağmur gibi ölüm dumansız evlerin 

soğuk duvarların

aç çocukların üstüne

Kör olur yürek sağır olur yalnız toprak duyar

Şimdi ağaç cansız taş cansız

dağ paramparça 

hayatlar gibi

Ah şu kör olası sınırlar

yüreklerin yok edilesi umarsızlığı

gözlerin 

kulakların

Çığlık çığlığa haykırır

söze gerek kalmaz diller

herkes anlar

kimse bakmaz

ürer yoksulluğu yoksunluğu şefkatin

hiçliği zamanın unutarak varoluşunu 

kimse üzülmez

Ne üç gün aç tutulacak bebekler kalır

ne de saldıracak memeler

Yumarlar gözlerini götürür rüyaları onları 

bakmaz arkasına 

Yığılır kalır sevdalıları öksüz

güzel düşlerin yarınları öksüz

Oysa bülbül öter aynı dilde

çarpar yürekler bir seste

can bulur toprak yeşillenir aynı nefeste

her yerde bir dünya üstünde

HAMİT ERGÜVEN