Tenim içinde bir kordur aşk
Lal dillerin ah ettiği
Bir gizli sırdır saklar kendini
Savrulup bırakır rüzgara sesini
Yanan ten midir ateşte
Yoksa ten mi ateşi özlemekte
Sonuna kadar yanmadan
Köz olunmaz bu biline
Zaten bilindiği için
Ateş kor halinde
Hiç’ten Hep’e
Hep’ten Hiç’e
Türlü türlü
Yol gitmekte
Farketmez
Nasıl gittiğin
Nasıl olsa
Vuslat sonda
Beklemekte…
AYŞEN CUMHUR ÖZKAYA / 06.07.2015