Elmayla suçlanıp,
Dünya’ya kovulansın!
Çocuksun, anasın,
Kaybedilen yavru, insansın!
Yaşamda adsız kahraman,
Şiirde, şarkıda, ulaşılmayan.
Okuması şart görülmeyen,
Karın tokluğuna emeksin!
Sevgisinden dövülüp,
Aşkından öldürülen,
Yoksulluğa eş,
Her küfürde baş,
Kızgınlıkların vurduğu taşsın!
Antik Çağ’da Ana tanrıça Kibele,
Orta Çağ’da
Cadı avında yok edilensin!
Dar etseler de dünyayı sana,
Yaşamı, sorgusuz var edensin!
Kim yok sayabilir seni, kim?
Çalışan, okuyan, okumayanın,
Gencin, yaşlın, çabalayanın,
Zayıfın, güçlün, korkağın,
“Kadın”dır adın “KADIN”
Hadi, kalk ayağa!
Bekleyen senin yaşamın.
“Mademki insanlığın yarısı sensin,
Mücadelenin yarısı da senin hakkın.”


Meleksima Alp
22 Kasım 2024 ‎