İçimde bir tohum çimleniyor
Biliyorum, kadınlık bilincinin yeşermesi bu
Bir tarla arıyor, kök salacak toprak
ve yağmur, cansuyu olarak…

İçimde geceye bir pencere açılıyor
Sarı ışık taşıyor dışarıya
kadın olmanın bilinci bu
Dokunuyor evin her köşesine
kapı önlerine, otlara, ağaçlara
ve gri şehre giden yola

Adımlarımı zorluyor tutsaklığımın bilinci,
yürüdükçe şangırdıyor ayağımda prangalar.
Açılmayı bekleyen bir kapı mı var orada,
yoksa bir dağ geçidi mi?

Bilmenin, öğrenmenin
ve yürümenin alevi
eritiyor ayağıma dolanan demir zinciri.

Cemile Çakır

23 Ocak 2025