Gövdem bir gemi,
Okyanusta.

Yayılır kamaraya,
Kalbimin yanık kekik kokusu
Aman Nuh duymasın!

Bu seyiri çok bekledi,
Bin yıl eksi bir ömür.
Ölçüsü var mı ki ömrün?

Bir yol bulmalı
Kalbimin dumanını dindirecek.
Bir fısıltılı rüzgâr belki,
İbrahim ateşini söndürecek.

Sanılmasın ki,
Putlarımı korkuyla yontan
Zalimlere öfkeli değilim.

Putlarımı deviren
Gözyaşı kayalarım var
Ruh dağımdan yuvarlanan.

Sanılmasın ki
Gözlerimden dökülen
Kayalarım gövdemi delmez.

Gemi dediysek,
İnanmayın siz bana.
Bir küçük yelkenli
Gövdem.

Bir poyrazda,
Alabora.

İçime sızan okyanusu,
İkiye bölmek istesem,
Asasını uzatır mı Musa?







Işıl Gülseren