Yunus Emre’ye


Zamanın içine gömdüğümüz
Bir şey filizleniyor içimizde
Bakın
Taşraya bereket yağıyor
Serviler rüzgâra öğütler fısıldıyor
Fideler, tevekler fışkırıyor ömrümüzden
Çocuklar koşturuyor içimizde

Her şeyden önce bir bekleyiştin sen
Zamanı kazarak eksilttik
Senin için
Masumiyeti hatırlatacaktın bizlere
Herkes bir araya gelecekti yeniden
Adını alışmadan ezberleyecektik

Doğduğun gün, gözyaşlarıyla suladık
Kapı eşiklerini
Zaman yeniden yaratıldı
Senin için
Gözünü kısrak baktın dünyaya
Bizi tanımadan sevdin
Adın mütebessim ağırlandı
Ev içlerinde

Senden sonra herkes biraz daha büyüdü
Kollarımız uzadı
Seni sarmak için
Kalbimiz yeni atmış gibi hissettik
Dünyayı güzel gördük bir an
Uzun parmaklarını
Sakındık güzel gözlerinden

İyi dileklerle doldurduk ceplerini
İlk adımını ve ilk aşkını görmek istedik
-Göğsümden süpürdüğüm yalnızlıklardan
Yer açtım sana-
İbrahim’in yeğeni, canı, umudu
Tez büyü de elimi tut
Bir güzele kavuşmak için
Koş dünyayı unutarak

İbrahim TAŞ