Tırtılın uykusu umut,
Dirilişi dönüşüm.
İlk hıçkırıktı duyduğum –
Yolu, yolcuyu bildiğim.
Dilimin ucu ıslık, özgür ruhum;
Uçtu çocukluğum…
İki yürüdüm, üç koştum.
Sınırıydı korkunun: uçurum –
Düş-tüm, kuş gibi…
Sisi biçti, soğuğu büktü soluğum,
Kimi coşkun, kimi dingin –
Bir kıyıydı konduğum.
Yol uzun, yokuşlu,
Yol ışık doldu.
Yudum yudum içtim ışığını –
İçtim, küçüldüm
Küçüldüm, büyüdüm
Büyüdüm, sustum.
Kimdi yolcu, yol kimindi?
Sordum, buldum, unuttum.
Durdum, bir kuytuydu –
Konuk oldum.
Gün sorsun şimdi kimliğimi;
Yok bugün dünkü kişi.
Tuba Tanrıverdi
