17 Nisan, Köy Enstitüleri’nin kuruluş günüdür.

Bu tarih, yalnızca bir eğitim modelinin başlangıcını değil, emekle, bilgiyle, dayanışmayla kurulmuş bir aydınlanma düşüncesini de hatırlatır.

Bu kapsamda, Meleksima Alp’in “Köy Enstitülülere” başlıklı şiirini paylaşıyoruz.

Rüzgâra karşı halaya duranların sesi, bugün de hafızamızda…

Köy Enstitülülere

Rüzgâra karşı hep birlikte halaya duranlardı onlar…

Yanık buğday tenleri, boz urbaları, işlikleri, derslikleri, heybelerinde ekmek ve kitaplarıyla rüzgara karşı halaya duranlar…

Yılgınlık yoktu onların yaşamında, mücadele vardı daim; toprakla mücadele, cehaletle mücadele, sefaletle mücadele, çağdaş olmak için mücadele, bilim yolunda mücadele!…

Rüzgâr dağıtamadı onların sesini, duyuldu dünyanın dört bir yanından; Jonh Dewey geldi taa Amerika’dan, izledi onları “tam hayalimdeki okullar” dedi, eğitim bu dedi!..

Bu halay başka halaydı; kardeşlikti, ülke sevgisiydi, hep ileriyeydi topyekün !…

Tüm dostlar duymuştu çoşkulu halayı ama düşman da duymuştu…

Ne olduysa o zaman oldu işte; susturuldu sesler, dağıtıldı halay, bozuldu kardeşlik, tarumar oldu !…

Ama unutulmadı o halay, sesi hala kulaklarda, ritimleri oradan gelenlerin genlerinde!..

Yeter ki el ele tutulabilsin kardeşler; yeter ki halaya durulabilsin kol kola, gerisi gelir; geçmişten geleceğe!…

Meleksima Alp-17 Nisan 2019