Parnassus pınarından şerbet içelim diye Musalar kutsasın bizi.

Ne ifrata gel yolcu, ne tefrite
Ölçü bilmezlik değil
Kutsanmıştır adalet ve denge.

S İ T İ U N T

Ulysses’i şarkılarıyla, güzelliğiyle yolundan eden siren, yaşlı büyücü kadın.
Kekeme, bacakları çarpık, gözleri şaşı, elleri kesik, benzi sapsarı gerçeklere.
Giysileri yırtık, karnında Harpilere benzer leş.
Sen göksel yolunda Sirenlerden sakın.

Dünyada cimrilikten gözümüzü kamaştıran nesnelere
bakmayı unuttuğumuz gökyüzü.
Arafta yerde sürünen ruhlar, Tanrının krallığına bakmak yasaklanmış, elleri arkadan bağlı toprakta tüm yüzü.

Adhaesit pavimento anima mea, toprağa yapıştı ruhlar, umut ve adalete inandılar.
Çektikçe acıları ödendi, azaldı ve sonra yok oldular.
Oysa şimdi kurbanların üzerine binmiş kefaretlerle ödeniyor günahlar.

Dünya altın gibi güzeldi ilk yüzyıllar.
Crassus’a altının tadı nasıl geliyor ağza diye sorulan zamanlardan önce.
Pygmalion, Akan, Heliodorus, Polydoros, Crassus nedir ganimet?
Cimrilik ve ölçüsüzlük değil, açlıkta meşe palamutlarının tadı bal ve susuzluktan Kevser’di ırmaklar.

Sen tevazuyla dua et.
Önce çıplak bedenlerini saran kumaş, bellerinde üç düğümlü kemer, sonra atlarını bile kaplayan büyük cüppeler.
Önce kuşlara vaaz ettiler, sonrası kutsal ganimetler.
Çamurdan kendini korumak isteyenlere aşırılık ne büyük dert.

Şimdi yeryüzünde şimdi gökte insan, her yer
ve onunla tanımlanan her şey Neque nubent .
Ego, makam, mülk, itibar, şans ne yaparsan yap, her şeyi belirleyen kader.

Tembeller ölüleriyle beslenir,
sonra araya koyar bent.
Yas tutanlar ölülerini gömer,
ve acılarıyla tekrar var olurlar, onlar kutsanmıştır, beati qui lugent .

Statius sana Dante’ye Homeros’u öğreten şair derler.
Senin yerin burası değil!
Hani cimrilik yarası iyileştirildi burada, savurganlık da aynı kökte nasıl kurutulabilir?

“Neden istifliyorsunuz?”
“Neden savuruyorsunuz?”

ve seni cehennemden geçiren Vergilius önünde sevgiyle eğil.

Çobanıl şiirlerin ozanı, sen söylemeden Dante bilir mi?
“erdemle tutuşan sevgi tutuşturur başka bir sevgiyi” irade yükselir göklere, sevgi arındıkça “P”lerden
Işık saçan meleğin şefkatiyle,
Beatrice iyi bilir.

Peki şairler nerede? İlim adamları, filozoflar, esin perilerinin en çok emzirdiği Yunanlı şair ve diğerleri?
Terentius, Caecilius, Plautus, Deiphyle.
Limbo mu hani karanlık hapishanenin ilk halkası, neden Araf değil? Vaftizle değil, doğruluk, adalet, bilgelik, şefkat, şiir
yaratılışla kutsal kabul edildiğinde.

Erysichthon Demeter’in ağacını kesince
doymak bilmeyen açlık duygusuyla cezalandırılmıştı da
kızını satmıştı, o da dönüşmüştü balıkçıya,
kendini yemeden önce.

Dante’nin Arafında, yirmi üçüncü kantoda,
işte tüm bunlar cezalandırılmakta.
Göğe yükselen değil,
kat ve kat aşağı inen mis kokulu yemiş yüklü dalları saf suyu ile sulayan ırmakla.

Ağaç dile gelir, der eğil!
“Bu besine aş ereceksiniz”,
yemişleri örten nemden yükselen koku yeme içme isteğini körükler.
Bu cezaya çarptırılanlar
iskelet gibi dolaşır ağacın çevresinde, açlar ama yiyemezler
arınmak için,
Adem’in kefareti ödenir.

Contrapasso tüm cezalar,
meyve yüklü ağaçlar açlığı artırır, ama doyum ve tatmin yoktur.
Nedenini bilemezler.

Akıl kontrolünün önüne geçen mide oburun tanrısıdır.
Akıl ve irade ise en büyük armağanıdır Tanrının.
Ve bu irade
ölçüsüdür insanın.

Ma dimmi il ver di te
Bana kendin hakkında doğruyu söyle
ve kendine kendin hakkında doğruyu söyle.
ve kendine kendi şiirini söyle.

ŞAHESER YILMAZ

[1]Elif Mart Erkmen, Din, Siyaset ve Dante, Araf bölüm 57.

[1]Sitiunt: Ne mutlu adalete susamış olanlara, çünkü onlar doyurulacaklardır. Bkz. Kitabı Mukaddes, Matta’ya göre İncil 5:6.

[2]Adhaesit pavimento anima mea: Ruhum toprağa yapıştı. Bkz. Kitabı Mukaddes, Mezmurlar 119:25.

[3]Üç düğümlü kemer: Fransisken tarikatı; Assisili Francesco. [1]Cüppeler: Papalar.

[4]Neque nubent: Hiçbirisi. Bkz. Kitabı Mukaddes. [1]Beati qui lugent: Ne mutlu gözyaşı dökenlere. Bkz. Kitabı Mukaddes, Matta’ya göre İncil 5:5.

[5]Akıl kontrolünün önüne geçen mide oburun tanrısıdır.” Michael F. Mister’ın ön sözüyle, Dante’nin ölümünün 700. yılı için Kaliforniya Saint Mary Koleji çalışması; notlar, yorumlar, sanat eserleri. [1]Ma dimmi il ver di te: Bana kendin hakkında doğruyu söyle.