Amale, evi, türkçe,
sokağı! Üstüme bir(i)cik
işlik dikiverin de
e(k)mek kokusu
dopdolu olsun
cepleri
Kırmızı gül, makası,
kararsız işleyip duruyordu
canhıraş biz yekinmedir
işbu! “çınar, şiir, aş” ve
cesaretin arslan şarkısı
şuncağız
Açıverdi velhasıl kalbini
saçımlık O, tohumla, tozu
alınan, eksiltelmiş hayata,
kadifenin su almadan ıslanışı
Gibi
Mürver çiçeklerinin Güneş’i
emzirdiği…
Abâ Müslim Çelik