Şair ve yazar Nusret Kemal Otyam, 11 Eylül 1922 yılında Üsküdar’da dünyaya geldi. Naciye Hanım ile Eczacı Binbaşı A. Vasıf Otyam’ın oğlu, besteci Nedim Otyam’ın kardeşi, gazeteci, yazar, ressam Fikret Otyam’ın abisidir. İlk ve orta öğrenimini Aksaray’da, lise öğrenimini ise Konya’da tamamlamıştır. Şair, kendisi ile yapılan bir röportajında o dönemle ilgili şöyle söylemiştir: “İstanbul’da doğmuşum ama Anadolu’da büyüdüm. Bunu her zaman için büyük bir şans olarak kabul ediyorum. Üç yaşındayken Orta Anadolu’da, Aksaray’daydım. Zaten anılarım da o zaman başlıyor. İlk ve ortaokulu Aksaray’da bitirdim.” (Oğan 2006: 20) İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Eczacılık Bölümü’nü bitirdikten sonra baba mesleğine Ankara Demirtepe’de devam etti, eczane işletti. Emekli olduktan sonra da yaşamına Ankara’da sürdüren Otyam, evli ve üç çocuk babasıydı. Şair, Ankara’da 2.2.2015’de vefat etti.

İlk şiiri “Bir Yolcuya” 1938 yılında İstanbul’da çıkan Yedigün dergisinde yayımlandı. Sonrasında ise İnkılâpçı Gençlik, Barış, Uyanış, Yaratış, Varlık, Türkiye Yazıları, Oluşum, Anadolu Ekini, Yağmur, Toprak, Abc, Damar, Karşı Edebiyat, Kıyı gibi ülkenin farklı bölgelerinde basılan dergilerde yayımlanan şiir ve yazıları oldu. Ayrıca Yenigün, Barış, Yeni İstanbul, Cumhuriyet ve Dünya gibi gazetelerde güncel ve toplumsal sorunlara ilişkin yazıları yer aldı. Aksaray’da yaşadığı dönemde Aksaray Sesi isimli gazetenin yazı işleri müdürlüğünü yürüttü. Edebiyatçılar Derneği üyesiydi. Şairin toplumu değiştirme, daha iyiye, daha güzele götürme gibi bir işlevi var.” (Oğan 2006: 20) diye belirten Nusret Kemal Otyam, şiirini toplumcu bir temelde inşa etmeye çalışmıştır.

Şair’in ölümünün ardından, duygularını kaleme aldığı bir yazısında Ahmet Say, Otyam’ın edebi kişiliği ve hayat görüşü hakkında şu sözleri belirtmiştir; “Şair inceliği ve duyarlılığı, onda bir yaşam üslûbu oluşturmuştu. Türkiye Yazıları’na gönderdiği şiirlerindeki dizeler umut aşılıyor, okuru umutlandırıyordu. Kullandığı imgeler, uçan bir güvercinden kopmuş bir tüy gibi yavaşça yapışıyordu şiirine. Onun insan ilişkilerinde de yine bu tüy gibi yumuşak inişi duyumsardım. Bana sorarsanız Nusret Ağabey’i “iyilik sahibi” olmaya götüren asıl kaynak, mesleğidir: Eczacılık! İnsanlara yardım etmek, hasta insanların derdine derman olmak gibi bir iyilik etme tutkusunu kullanırdı o ve yaptığı işin değerini son katresine kadar bilirdi.”

Çeşitli dergilerde şiir ve yazıları yayımlanan Nusret Kemal’in, oyun, roman, deneme ve incelemelerden oluşan çok sayıda eseri bulunmaktadır.

Saygıyla anıyoruz.

Eserleri:

Şiir

  • Barış Güncesi (1963)
  • Truva’nın Kırılası Elleri   (1988)
  • Suyüzü (1997)
  • Kıskıvrak (2006)

Piyes 

  • Kavga (1943)
  • Ay Uzak Değil (1967)

Öykü

  • Ölüm Çemberi (1962 yılında Yenigün’de tefrika; genişletilmiş kitap bas., 1983). 

Deneme-Eleştiri

  • Ar Düşü (1965)
  • Güneş ve Bulut – Anılar ve Yazılar (2002)

Araştırma-İnceleme

  • Halkçılık ve Köycülük (1934)

Gezi

  • Doğayla İç İçe Yaşayan İsveç (Gözlemler-izlenimler, 2006)

Mesleki

  • Eczacılığımızın ve Ecza Sanayiimizin Meseleleri

Kaynakça:

Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü

Emeğin Sanatı E-Dergi 183. Sayı  

www.biyografya.com

Çeşitli söyleşi ve gazete yazıları

Özlem Budak