Bütün sözcüklerimin önüne duvar çekmişler
Parmaklıklar giydirmişler elbise diye bana
Ayaklarımın altına alevler sermişler
Cennet demişler sonra.
Mızraklarla delmişler bedenimi, delik deşik etmişler
Sonra pınar demişler adına kanayan yaralarımın
Yırtmışlar giysilerimi,
“eksik etek” kılmışlar beni.
Yıllar ve yollar sonra
uyandığımda elma çiçekli bir sabaha
Sözcüklerimi geri aldım pençesinden aslanın.
Yürüdüm çorak topraklara,
Çimenler bitti bastığım her adımda.
Kendim sardım yaralarımı,
Vardım kaynağına ırmağın.
Elma çiçekleri ve ben,
kadınım.
5 Mayıs 2023