Yok başka yerin lütfu ne yazdan ne de kıştan
Bir tatlı huzur almaya geldik Kalamış’tan (Ah Kalamış’tan)
Huzur, sükunet, dinginlik ile anılan Anadolu yakasının Kadıköy ilçesindeki Kalamış semti ve sahili şarkılara, filmlere hikayelere eski zamanlardan beri konu olmuştur. Geçen zamanla birlikte çoğu kişi ah neydi eskiden buralar, şimdilerde çok bozuldu gibi söylemlerde bulunsa da bence hala çok sakin ve dingin .
Kalamış sahildeki Atatürk Parkı çeşitli etkinliklere ortam sağlasa da en kapsamlı ve ses getireni son üç senedir Kalamış Festivali oldu, Bu sene süre olarak 7 Temmuzda Charlie Chaplin sinema filmi ile başlayıp 10 Eylülde TSM Konseri ile bitti.
Açık hava konserleri genelde stadyum ve amfi tiyatro gibi yerlerde yapıldığından, Kalamış Festivalindeki özellik konser alanına çok küçük bir ücret karşılığı girip dinlendiği gibi, parkın her yerinde ister kendi sandalyelerinize, ister park alanı piknik banklarına oturup izlenebildi..
Müzik sistemi oldukça başarılı, her yerden aynı netlikte duyulmakta, tabi birkaç konserde dozu biraz fazla olup çevrede oturanlardan haklı tepkiler aldı. Fakat genellikle dozu çok yeterliydi.
Konserler ilk olarak Seyyal Taner ile başladı. Belki şimdi pek çok kişinin tanımadığı bir sanatçı ama bir zamanlar dansları ile sahnelerde fırtınalar estirirdi. Zaman herkes gibi onu da etkilemiş. Festival genelde cuma cumartesi akşamları konserler, pazar akşamları sinema ile sürdü. The Beatles gecesi eskileri yaşatırken yenilerden Lalalar grubu, Shantala, Alternatif müzik yapan Hedonutopia, Ceza, Ari Barokas, Gülinler gibi gençlere hitap eden şarkıcı ve gruplar sevenlerine müzik ziyafeti verdi. 10 Ağustos Ayşe Gencer anma gecesi duygusal bir caz gösterisiydi. Ceyda Pirali ve grubunun müzikleri ve özellikle Tango gecesi yapmaları klasik dans akşamlarından doyulmaz bir akşamdı. Zuhal Olcay, Nilüfer ve Özdemir Erdoğan, ‘Kadıköylüleri bilirdik ama bu kadar sıcak karşılanmak ve ilgi, iyi ki festivale katıldık’ diyenlerdi. Edip Akbayram’ın programı da çok ilgi gören kalabalık akşamlardan biriydi. 30 Ağustos Erol Evgin konseri eşliğinde kutlandı. Daha pek çok yerli ve yabancı sanatçı, sanatçı grupları Kalamış’a neşe getirdi.
İstanbul’u sevmezse gönül aşkı ne anlar
Düşsün suya yer erisin eski zamanlar.
Eski zamanlar yeni nesilleri ne kadar ilgilendiriyor bilinmez ama o zamanların insanlarından hayatta olanlar, sandalyeleri, eşleri dostları ile geldiler, genelde kendi getirdikleri şeyleri yiyip içerek o günleri gerçekten yaşadılar ve çok keyif aldılar.
Adını bile telaffuz etmekte güçlük çektiğimiz yepyeni gruplara kendi müzik zevki dahilinde gençler katıldılar, bazı akşamlar pop bazı akşamlar hip hap, bazı akşamlar arabesk, bazı akşamlar türküler söylendi. Her gelen sanatçıya ait kitle bambaşka sosyal davranış sergiliyor, kıyafetler, oturma düzeni, katılım, yenip içilenler hep farklı farklıydı. Bazı akşamlar parka motosikletliler, bazı akşam bisikletliler, bazı akşamlar da karışık gruplar geldi.
Sıcak havalarda deniz kenarındaki park bile bazen serinletmese de, Eylül esintisinde caz akşamı mükemmeldi. Zaman zaman tanıdıklar, eş dost sürpriz karşılaşmaları oldu. Bazen de gide gele artık aşina olduğumuz kişiler yanında tek tük de olsa su ve bira satıcıları, festival alanında artı 1 kapsamında bira satışları kadar olmasa da gene de iş yaptılar. Daimi seyyarlar köfteci arabasında kuyruk hiç eksik değildi. Bu sene ilk defa festival alanında gördüğümüz Lahmacuncunun arabasında lahmacun doktoru yazması boşuna değildi, bembeyaz önlüğü ile her akşam satışından o da mutluydu. Festival alanına inen sokaklardan birinin müdavimi sokak köpeği sessiz sedasız yatarken Kalamış’taki bu coşkuyu merak etmiş olacak ki bir akşam konser alanına gelip en ortaya yattı. Akşamları nereye koşturuyorsunuz ben de bir bakayım der gibi bir hali vardı.
10 Eylül Pazar akşamı Kalamış Festivali’ne veda TSM konserinde değerli Münip Utandı ve Güzin Değişmez Hocalar ile şarkılar ile son buldu. Darısı gelecek seneye. Genelde Kadıköy Belediyesi, Belediye Başkanı ve ekibine övgüler vardı. Her ne kadar bazıları bu huzurlu semte bu kadar kalabalığı toplamaya gerek yok dese de memnun olanlar çoğunluktaydı.
Emret güzelim istediğin şarkıyı emret
Bir tatlı huzur almaya geldik Kalamış’tan
SERAP ALSIRT