Zihnime sinmiş
Deniz mavisi gözlerin
Sözcükler çağlar durur
Ellerim yanar çocukça
Buz mavisi dumanları
Kovarak
Çiçek diziyorum yollara
Yaşamak ve yaşatmak için
Resimlerine özlemle bakıyorum
Gözlerinden okuyorum
Duyduklarını gördüklerini
Hadi sen de
Sabahın ilk ışığı ol
Sen de
Ellerini uzat aydınlığa
Bir geminin güvertesinde
Dalgalandığı zaman bayraklar
Yıldızlı gecelere selam çak
Maksat muhabbeti aşar
Denildiğinde
Denizin içinde İstanbul’da
Şafağın doğacağı ana kadar
Martı çığlıkları ile
Canlara yoldaş ol
İlk ışık ile ellerini uzat
Sabahın en yakıştığı yere
Parlayan güneşin önünde dur
Daima
Yüzünün aydınlığıyla ışılda
Mutlu ol mutlu kal
Çaresizliğin adı değil
Gönüllerde sevdalı ol
Sırdaş ol
İnsanlığa örnek
Yüreğini üşütme
Suskun ve mahsun
Durma
Yavaştan ıslık çal
Ey İstanbul
Burcu Türker