Gün bitti Eftelya
Birbirine her değdiğinde
Kirpiklerim
Okyanuslar peyda olur
Yaşamdan kalan kırıntılar
Birikir
Kafamda
Subliminal
Örtüler örtünmüş üstünü
Masaların
Gün bitti Eftelya
Kıyıya vuran dalgalar geliyor aklıma
Yalnızlığa terk edilmişliği
Anların
Susuşların
Bitiremediği
Tik tak sesleriydi
Bu gürültü
Gün bitti Eftelya
Yetişemediğim
Onca şeyin içinde
Bakır bir tencereye
Sığdırmaya çalışmamdı
Yeşermeyen zamanları
Israrla
Sulamak köksüz bitkiyi
Her gün ölmekti
Gün bitti Eftelya
Giderek uzaklaşıyor
Yüzün
Bir sis perdesi düşüyor yanaklarına
Sesin sessizlik
Karanlığa doğru
Bir yolcu
Susuşların
Yok ettiği
Sendin Eftelya
Bir sandalın köşesine
Sıkışmış
O güzün yaprağı
Sendin
Sevgi Horozoğlu