Gecelerin yüzünle bir alakası olmalı,
Dudaklarımda hâlâ derin bir acı.
Bak, ben derim ki:
İnsanın yaşı, özlemi kadardır.
Bir de kafam güzel oldukça,
kuşlara olan inancımsın.

Birkaç durak önce,
kuşlardan ve yüzünden bahsetmiş olabilirim.

Tuhaf bir adama dönüşüyorum;
biliyor sokağın,
hiçliğinden başka bir yere varmadığını.

Aslında en çok evimde kaybetme derdi yok seni;
büyük caddelerde çok aradım.
Sarhoşluğumu en çok otobüs şoförleri anlardı.

Biraz da kollarımın, ellerimin eksildiği,
“yaşına bak” denilen yer burası.
Sende bitmeyen,
bende hiç başlamamış gibi.

Güzel bir cümle kurunca sana,
ellerimi tuzla yıkıyorum.

Sabah olursa,
annemden yeşil zeytin istiyorum..
Anne,
acıya artık doydum.

Deniz Düşünen