balkonda yelpazeli bir kadın
kolay şarkılardan sanırım ıslıkla dahi
göğüslerinden alıp yüzüne çarpıyor
siz meltem dersiniz

onunla bir ciklet kuyruğunda tanışmıştınız
adını unuttunuz ama çayınız birazdan biter
derli toplu bir gönül işi yahut müzeyyen
hünerlenip kentlerinden bile bahsetmişti
aynı bahis bir kitapta da geçer yaprağı çimen

neler olmuş kim bilir künyesinin pası neden
bakırla oynaşık düpedüz eski dilde su
omzunda nemli şal başucunda çelenk çengi
göçlere heveslenip serper kanat uykusunu
avazında çağrılmış bir bahar, ne gibi?

defterine bakmadan söylemez sevdiğini
size de oradan okumuştu ömrünün yarısını
gerisi ezberinde bir çocuk bisikleti kadar
renkli adını unuttunuz, bu ne telaşı
makyajı birazdan biter

Mehmet Türel