Milano Katedrali (Duomo di Milano), İtalya
’55. Sone
Ne mermer heykeller, ne beylerin süslü anıtları
Kalmış olacak, bu yaman şiir yaşıyorken gelecekte.
Kahpe zaman toza bular, kirle sıvarken yazıtları,
Günden güne daha parlayacaksın sen bu dizelerde.
Hoyrat savaş durmadan alaşağı ederken heykelleri,
Taş yapıları kökleyip indirirken insanların kavgaları,
Ne Mars’ın kılıcı, ne savaşın azgın alevleri,
Yok etmeyi başarabilecek seni yaşatan anıları.
Ölen ölecek, çoğunun adı anılardan silinecek;
Ama sen yola devam ederken, yer olacak övgülerine,
Kaç kuşak varsa bundan böyle gelip geçecek
Dünyanın son gününe dek, hepsinin gözünde.
Kıyamet günü sen kendin dirilene dek var olacaksın,
Hep bu şiirde yaşayacak, sevenlerin gözünde kalacaksın.
William Shakespeare
Çeviri: Bülent-Saadet Bozkurt
’