Sen de gittin Üstat!
Bütün şiirlerin yola döküldü ardından.
Görkemli bir manga gibiydiler.
Tarihe mıh çakanlar, karanlığa direnenler, yüreği elinde aşıklar; dünyanın bütün sokaklarından geçerek geldiler…
Aşıklar ki; sevgiliye canlarından başka bir şey veremediler!
Sen sonuna kadar insanız dedin, dinlemediler.
Soluğu anahtar deliğinden solutup, suyu çürüttüler…
Hani “ama acıya alışılmaz yaşanacaksa, geceye boyun eğilmez sürgit , çünkü insanlığımızın tarihi acılar bittiğinde yazılacak” demiştin de:
O acılardan kendin geçerek gelip
yüreğini bütün sevenlerine vermiştin ya Üstad…
O yüreği, o direnci, o sıcacık insanı, Sen’i yüreklerimize koyduk bizler de!…
Her şiirin yaşayan bir Ahmet Telli’dir bundan böyle!…
Güle güle; şiirin ölümüne direneni
Güle güle; direnirken seveni güle güle…
Gelecek güzel günler için; o ışıklı bakışının, insanca gülüşünün ve şiirlerinin gücü bizlerle olacak daim güle güle!…
Meleksima Alp
10 Temmuz 2026