Uzanmışız gitmeye meyilli güneşe
Günbatımının havada asılı renk cümbüşüne

Bütünüydük arzularımızın ya da bir parçasıydık
Üç kişisiydik kimseye ait olmayan denizin

Denizler sırlarla yüklüdür sonbaharın izini sürerken
Kızıl güzellik şöleninde doğanın sunağıdır deniz

Lal şarabın beni saran kollarını duyumsuyorum
Çok kanatlı ağını atan gökyüzünün altında

Teknelerden motor sesleri yükseliyor
Arkadaki dağın tınısına
Türkan ve kızları dans ediyor
Kumdan kemik yapıyorlar kendilerine
Beyaz ay çıkmış körleri aldatmak için
Türkan ve kızları Kazdağı’nın altında
Uykuya dalacaklar birazdan
Gizlenirken zevk paradoksu Türkan’ın on memesine